Caminé entre sombras viejas,
con el peso del ayer.
Tú llegaste sin preguntas,
con tu mano y con tu fe.
De tu mundo hiciste un puente
para entrar en mi ritual,
no por dioses ni por nombres,
sino por amarme igual.
Cuando el miedo habló en silencio,
tú me diste claridad,
fuiste fuego en noche fría,
fuiste hogar y verdad.
No prometo días fáciles,
ni un mar sin tempestad,
solo un corazón abierto
para juntos navegar.
Montse, luz de mi camino,
mi descanso y mi razón,
si la vida vuelve oscura,
tu amor será mi canción.
Montse, cruzo el tiempo contigo,
sin pasado que temer,
porque donde estás tú, mi vida,
vuelve el mundo a florecer.
Cruzaste mis propias sombras
por quedarte junto a mí,
mi ritual fue tu camino,
tu fe vino a vivir aquí.
No cambiamos nuestras almas,
solo abrimos un lugar,
donde dos mundos distintos
aprendieron a amar.
Montse, llum del meu camí,
repòs del meu cor cansat,
si la vida es torna fosca,
el teu amor m’ha guiat.
Montse, amb tu travesso el temps,
sense ombres del passat,
on tu ets, neix la vida,
i el món torna a començar.